art,  شعر

🗿و من گریستم

🗿و من گریستم
وقتی کسوف هم دریغ کرد.
غبار ریز و درشت‌ِ گَرد
فرو رفته به چشم و به حلق تنم
به سان خنجر خفته در گوش
توان برون کشیدنم نیست
زخم‌های چرکین را ببوی و
فرو کن به درد، و غلاف نویی
ز پوست این خلق کرگدن وار
بساز و شیهه کن و خوش باش
تو ای نوید و امید سیه روزی…

🎨اثری از رامبراند ۱۶۵۵
🔖شعر از: شهرام زعفرانلو


Notice: ob_end_flush(): failed to send buffer of zlib output compression (1) in /home/artartir/public_html/wp-includes/functions.php on line 5279

Notice: ob_end_flush(): failed to send buffer of zlib output compression (1) in /home/artartir/public_html/wp-includes/functions.php on line 5279